Historia Regat o Błękitną Wstegę

0
735

SKĄD WZIĘŁY SIĘ REGATY?

Uznaje się, że nazwa regaty wywodzi się od włoskiego słowa „regatta”, oznaczającego doroczne festyny urządzane od roku 1315 przez gondolierów w Wenecji. Jednym z głównych punktów programu takiego festynu były wyścigi gondoli.

Za pierwsze natomiast regaty żeglarskie, które można dokładnie umiejscowić w czasie i które odbyły się już według ustalonych przepisów, przyjęto uważać wyścig, jaki odbył się pomiędzy dwoma braćmi z królewskiej rodziny angielskiej. Miało to miejsce 1 października 1661 roku na Tamizie, pomiędzy Greenwich i Gravesend. Książę Jorku, płynąc na jachcie o nazwie Anna, zwyciężył swojego królewskiego brata Karola II startującego na jachcie Katarzyna. Nagrodę dla zwycięzcy stanowiła pokaźna wówczas suma 100 gwinei.

Od tego czasu powstawać zaczęły kluby żeglarskie prowadzące działalność regatową, ale przyjmuje się, że tak naprawdę żeglarstwo sportowe rozwinęło się od roku 1812, od chwili utworzenia Royal Yacht Squadron – najbardziej znanego z klubów angielskich.

W coraz częściej odbywanych imprezach regatowych każdy z klubów, każdy z organizatorów wyścigów, posługiwał się początkowo odmiennymi zasadami, co doprowadzało często do sporów. Niezbędne było więc unormowanie reguł gry. Dokonano tego po raz pierwszy w roku 1868, a stosowanym do dziś przepisom, podwaliny dały te z roku 1875, gdy utworzono YRA (Yacht Racing Association).

 

IDEA REGAT O BŁĘKITNĄ WSTĘGĘ

Wszystko zaczęło się na oceanie – Błękitna Wstęga Atlantyku to symbol związany z uzyskiwaniem rekordu prędkości, mierzonej przez 24 godziny w czasie podróży przez Atlantyk oraz rekordu czasu przejścia północnego Atlantyku ze wschodu na zachód i odwrotnie.

Pierwszą Błękitną Wstęgę przyznano w roku 1838 statkowi brytyjskiemu „Sirius”, który osiągnął prędkość 6, 7 węzła, co jak na bocznokołowiec było wyczynem nie lada. W roku 1930 laur Błękitnej Wstęgi zastąpiono Nagrodą Halesa, za najlepszą średnią prędkość przebycia atlantyckiej trasy. Do tej pory trofea te zdobyło ponad dwadzieścia statków, a najdłużej cieszył się tytułem najszybszego amerykański „United States”, który palmę pierwszeństwa utrzymywał od roku 1954 do 1990.

Trudno określić, kiedy żeglarze „przywłaszczyli” sobie laur Błękitnej Wstęgi, ale wiele jest regat odbywanych pod tym właśnie hasłem. W regatach tego typu chodzi zawsze o wyłonienie najszybszego jachtu (w pewnym sensie także najlepszego sternika), w danych warunkach, na danym akwenie, na konkretnej trasie. Tak jest też od 35 lat i na naszym włocławskim zalewie, gdzie zawsze w pierwszą sobotę października regaty o Błękitną Wstęgę Zalewu Włocławskiego organizuje Stowarzyszenie YACHT CLUB ANWIL.

 

Zwycięzcy „Błękitnej Wstęgi Zalewu Włocławskiego” w latach 1978 – 2012

W dotychczasowej historii naszej Błękitnej Wstęgi Zalewu Włocławskiego, na najwyższym stopniu podium stawali już 35 razy, i tylko 6 razy Wstęga pozostawała we Włocławku. Liderem w tej klasyfikacji jest zdecydowanie Romuald Knasiecki z Bydgoszczy, któremu udało się zdobyć Wstęgę aż siedmiokrotnie. Najczęściej, bo 16 razy, zwyciężali zawodnicy płynący w klasie Omega.

Żałujemy bardzo, że niestety nie zachowała się dokumentacja z pierwszych trzech edycji Błękitnej Wstęgi…

I          – 1978 – brak danych

II         – 1979 – brak danych

III       – 1980 – brak danych

IV        – 1981 – Jarosław Goszczyński, Teofilowo (1x)

V         – 1982 – Tadeusz Tkaczyk, Płock

VI        – 1983 – Jarosław Goszczyński, Teofilowo (2x)

VII      – 1984 – Andrzej Graniczny, Włocławek (YCA)

VIII     – 1985 – Grzegorz Rakowski, Płock (1x)

IX        – 1986 – Grzegorz Rakowski, Płock (2x)

X         – 1987 – Grzegorz Banaszczyk, Łódź (1x)

XI        – 1988 – Piotr Kopczyński, Włocławek /YCA/ (1x)

XII      – 1989 – Piotr Kopczyński, Włocławek /YCA/ (2x)

XIII     – 1990 – Grzegorz Ochelski, Włocławek

XIV      – 1991 – Piotr Kopczyński, Włocławek /YCA/ (3x)

XV       – 1992 – Grzegorz Banaszczyk, Łódź (2x)

XVI      – 1993 – Andrzej Łukasiak, Płock

XVII    – 1994 – Piotr Ubysz, Włocławek (YCA)

XVIII   – 1995 – Roman Paszke – Mielno

XIX      – 1996 – Zbigniew Kania, Warszawa (1x)

XX       – 1997 – Igor Szrubkowski, Gdynia

XXI      – 1998 – Jacek Samsel, Warszawa

XXII    – 1999 – Zbigniew Kania, Warszawa (2x)

XXIII   – 2000 – Jacek Samsel, Warszawa (2x)

XXIV   – 2001 – Romuald Knasiecki, Bydgoszcz (1x)

XXV     – 2002 – Przemysław Tarnacki, Gdynia

XXVI   – 2003 – Romuald Knasiecki, Bydgoszcz (2x)

XXVII  – 2004 – Krzysztof Zieliński, Olsztyn

XXVIII  – 2005 – Jan Jakowicki, Olsztyn

XXIX   -.2006 – Romuald Knasiecki, Bydgoszcz (3x)

XXX     – 2007 – Piotr Burczyński, Olsztyn

XXXI   – 2008 – Romuald Knasiecki, Bydgoszcz (4x)

XXXII  – 2009 – Romuald Knasiecki, Bydgoszcz (5x)

XXXIII  – 2010 – Romuald Knasiecki, Bydgoszcz (6x)

XXXIV – 2011 – Tomasz Szychowiak,

XXXV   – 2012 – Romuald Knasiecki, Bydgoszcz (7x) – tym razem w klasie T-1

Komentarze