Prace wyposażeniowe trzymasztowca budowanego dla Wietnamczyków

0
287

 

 

fot. Bohdan Sienkiewicz

Szkolny bark* LE QUY DON budowany przez polską stocznię Marine Projects Ltd dla wietnamskiej Akademii Marynarki Wojennej w Nha Trang  został zwodowany 1 czerwca w Gdańsku.

Wodowanie odbyło się w kilku etapach. Najpierw załadowano kadłub jednostki z lądu (z nabrzeża zakładu produkcyjnego na Stogach) na ponton. Potem był on holowany (Martwą i Śmiałą Wisłą, przez Górki Zachodnie, wokół Portu Północnego) do portu wewnętrznego na akwen byłej Stoczni Gdańskiej. Tam nastąpiło przesunięcie kadłuba na dok pływający firmy Baltic Engineering Sp. z o.o.  Następnie jednostka wróciła do stoczni macierzystej, gdzie są prowadzone są prace wykończeniowe.

Kontrakt na budowę żaglowca z Wietnamską Ludową Marynarką Wojenną podpisał Polski Holding Obronny. Żaglowiec został zaprojektowany przez Choreń Design & Consulting, stępkę pod budowę położono 2 lipca 2014 roku. Kontrakt obejmuje również przeszkolenie wietnamskiej załogi. Ponadto bark ma być przeprowadzony z częściowo polską załogą pod dowództwem Szczecinianina kpt. Piotra Leszczyńskiego  do Wietnamu, gdzie  odbędzie się oficjalny odbiór.

 Szkolenie odbywa się już w Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni a później i na ORP Iskra. Jesienią przeszkolona załoga wyruszy w pierwszy rejs na nowej jednostce  – komentuje Bohdan Sienkiewicz, rzecznik Choreń Design & Consulting.

Stała załoga żaglowca  składać się będzie z kadry dowódczej liczącej 30 osób i 80 kadetów. .

LE QUY DON w liczbach

długość całkowita – 67 m
długość kadłuba – 58,3 m
szerokość – 10 m
wysokość boczna – 5,75 m
zanurzenie – 3,6 m
wyporność  – 857 ton
tonaż pojemnościowy brutto – 714 jednostek
pojemność – 80 kadetów oraz 30 członków dowództwa
powierzchnia żagli – 1400 m²
długość masztów –  40 m

 *Statek żaglowy o trzech lub więcej masztach, na którym ostatni maszt (stermaszt) ma żagiel gaflowy, pozostałe rejowe. Przy większej niż 3 liczbie masztów, po nazwie „bark” wymienia się liczbę masztów np.: bark pięciomasztowy. Nazwa „bark” używana była głównie na przełomie XIX-XX wieku. Barki wykorzystywane były wówczas do przewozu zboża do Australii, saletry lub guano z Chile do Europy i Stanów Zjednoczonych. Były to największe żaglowce o stalowych kadłubach i pojemności brutto ponad 5 tys. RT. Największym barkiem był „France” o nośności przeszło 8000 t, pojemności 5633 RT. Na początku XIX w. barki służyły także jako statki wielorybnicze. 

Komentarze